Jon jost

نقاش و فیلمساز

شرح حال و زندگی نامه «جان جاست»

«جان جاست»، در 16 ماه می سال 1943 میلادی در یک خانواده نظامی‌ در شهر شیکاگو آمریکا به دنیا آمد. او دوران کودکی خودش را در جورجیا، کانزاس، ژاپن، ایتالیا، آلمان، و ویرجینا،‌ سپری کرد، در سال 1962 از دانشگاه اخراج شد، و در ژانویه سال 1963 شروع به ساخت فیلم با دوربین‌های 16 میلی‌متری کرد. جاست به طور مستقل و به صورت خودخوان آموزش دید و بین سال‌های 1963 تا 2013، تعداد ‌38 فیلم بلند داستانی ساخته است. (14 فیلم سلولویید 16 و 36 میلی‌متری تا سال 1996 و 24 فیلم دیجیتال از 1996 تا کنون). علاوه بر این، ‌وی بیش از 30 فیلم کوتاه ساخته که ایده همگی آن‌ها را خودش در ذهنش پرورانده، فیلم‌نامه آنها را نوشته،‌ فیلمبرداری کرده، و این آثار را تدوین و کارگردانی کرده است. افزون بر این، تهیه‌کننده بیشتر این آثار، خودش بوده است. از سال 1996 تا کنون، جاست صرفاً به ساخت فیلم‌های دیجیتالی (دی‌وی، و یا اچ‌دی)‌ روی آورده و در این فاصله 24 فیلم دیجیتالی کامل، و نیز تعداد بسیاری فیلم کوتاه، به اضافه اثری با هفت نمایشگر در نمایشگاه هنری موسوم به «ترینیتی»، که در جشنواره «زی‌کی‌اِم»، در کالسروهه آلمان در سال 2007 میلادی ارائه شد، را تولید کرده است. این کارگردان چندین [نمایشگاه] چیدمان هنری داشته که هرگز به صورت علنی و عمومی عرضه نشده‌اند.

پس از 10 سال فعالیت در عرصه ساخت فیلم کوتاه، سرانجام جاست در سال 1974 میلادی اولین فیلم داستانی بلند خودش را ساخت و از آن زمان تا کنون، او وقت خود را صرف ساخت گستره وسیعی از فیلم‌های بلند، به طور عمده با تمرکز روی موضوعات و مسائل مربوط به آمریکا، از روایی-مستند (مانند «صحبت بی‌پرده»، «هراس از صحنه») و فیلم‌های داستانی نموده است. از سال 1957 میلادی تا زمان حاضر، فیلم‌های وی در موزه‌ها، جشنواره‌ها، و مراکز بایگانی فیلم‌،‌ به نمایش در آمده‌اند. موزه هنرهای مدرن نیویورک، در ژانویه 1991 میلادی، مروری کامل بر آثار جاست داشت و آثارش را به نمایش گذاشت. پس از آن، همین برنامه در مرکز «جان اف کندی»، در واشنگتن دی‌سی، و دفتر آرشیو فیلم هاروارد، مرکز آرشیو فیلم دانشگاه «یو سی ال‌ اِی»، بنیاد هنر فیلم سانفرانسیسکو، و نیز در نشست فیلم [جشنواره] «برگامو» در 1993، در جشنواره «ویِناله» 1993، مراکز آرشیو فیلم تورینو و بولونیا در ایتالیا در 1995‌، به نمایش در آمد. همچنین طی برنامه‌هایی در «سینماتکا» پرتغال (1996)، و «فیلموتکا»، اسپانیا (1997) و نیز در جشنواره فیلم‌های مستقل بوئنوس آیرس آرژانتین،‌ مروری کامل بر کارنامه هنری جاست انجام شد. در سال 2010 میلادی، جشنواره فیلم «کلکته»، مروری بر برخی از آثار این فیلمساز آمریکایی داشت و 9 فیلم از ساخته‌هایش را به نمایش گذاشت. در 2011 میلادی، در «سینماتک» اورشلیم نیز 11 فیلم از آثار وی به نمایش در آمد و مروری بر کارنامه هنری او صورت گرفت که این برنامه در «حیفا»‌ و «تل‌آویو» نیز تکرار شد. در 2012 میلادی نیز Athenee Francais،‌ (که به مثابه «سینماتک ژاپن» عمل می‌کند)‌ با مروری بر کارنامه و آثارش یازده اثر از ساخته‌های او را به نمایش گذاشت.

افزون بر این‌ها،‌ برای سال 2020 میلادی قرار است تا در «گالری ملی» واقع در واشنگتن دی‌سی؛ «مرکز آرشیو فیلم یو‌سی‌ال‌اِی» در لس‌آنجلس، و نیز در «انجمن فیلم آستین»، [در تگزاس]، مروری بر ساخته‌های «جان جاست» انجام شود. پیش‌بینی‌ها بر این است که احتمالاً مراکز و گالری‌های دیگری نیز به انجام کار مشابهی مبادرت ورزند.

جاست از سال 1980 میلادی تا کنون،‌ کارگاه‌های آموزشی چند روزه تا یک ماهه در گوشه و کنار جهان و در شهرهایی چون، توکیو، هانوی، سنگاپور، پرت، بریزبن، سیسیل، ماترا، دانشگاه سی‌ینا، لندن، ‌و در سراسر ایالات متحده آمریکا، برگزار کرده است.

جاست، بورسیه و کمک‌ هزینه‌های بسیاری دریافت کرده که از میان آنها می‌توان به «بورسیه گوگنهایم»، چندین بورسیه از بنیاد ملی برای تولید آثار هنری، و دریافت بورسیه از مرکز تبادل خدمات آموزشی برلین آلمان (1979؛ و 1985)، اشاره کرد.

این کارگردان و فیلم‌ساز آمریکایی به مدت چهار سال در دانشکده هنر و ارتباطات دانشگاه «یونسی»[در کره جنوبی] تدریس کرده است. وی در سال 2011 میلادی به عنوان «استاد ممتاز» بازنشسته شد و مجدداً به طور تمام‌وقت مشغول ساخت و تولید فیلم و نیز کشیدن نقاشی گردید. هم اکنون او با «مارسلا» همسرش، در بلفاست، ایرلند شمالی زندگی می‌کند.

 

ساخته‌ها و فیلم‌های جاست

2018

MURI ROMANI II، رم، ایتالیا

2017

«دوباره و دوباره»، 93 دقیقه، سئول، کره‌جنوبی

2015

THEY HAD IT COMING، 86 دقیقه، «استانبری»، ایالت میسوری

2014

BOWMAN LAKE،‌ 144 دقیقه، پارک ملی گلاسیر، مونتانا

تنگه آبی‌رنگ، 85 دقیقه، «پورت آنجلس»، ایالت واشنگتن

 

2013

«گل‌های نرگس کاتسورا-شیما»، 76 دقیقه، کاتوسورا شیما،‌ ژاپن.

کنار آمدن، 89 دقیقه، «بوت»، مونتانا

کنیون،‌72 دقیقه، گرند کنیون، آریزونا.

 

2011

تصاویر شهر گمشده، 93 دقیقه

DISSONANCE، 64 دقیقه

 

2009

شنا در نبراسکا، 75 دقیقه

2008

سرگذشت، 72 دقیقه، تصاویر دیجیتالی.

RANT، 90 دقیقه، تصاویر دیجیتالی، نیویورک سیتی، (تدوینگر «مارسلا دی پائولو جاست»)

 

2007

OVER HERET، 78 دقیقه، رنگی، «پورتلند»، اایالت اُرگان.

2006

LA LUNGA OMBRA، 77 دقیقه، صدا و تصویر دیجیتال، کاپابلیو، ایتالیا.

PASSAGES، 60 دقیقه، صدا و تصویری دیجیتالی/ رنگی – سیاه‌وسفید، فیلمبرداری و ساخت بین سال‌های 1996 تا 2005 میلادی، در گوشه و کنار جهان

 

2004

بازگشت به خانه، 104 دقیقه، به صورت دیجیتالی، رنگی، نیوپورت، اُرگان.

CHHATTISGARH SKETCHES،‌ 76 دقیقه، صدا و تصویری دیجیتالی/ رنگی، رایپور، هند.

VERGESSENSFUGE، 64 دقیقه، صدا و تصویر دیجیتال، کارلسروهه، آلمان (ZKM).

 

2002

بله خیر، 116 دقیقه، پاریس، رم.

 

2001

«رم، یک پرتره ناگهان»، 58 دقیقه، رم، ایتالیا

 

2000

MURI ROMANI، 80 دقیقه، رم، ایتالیا.

6 EASY PIECES، 68 دقیقه، رم ایتالیا

 

1999

NAS CORRENTES DE LUZ DA RIA FORMOSA، 112 دقیقه، کاباناس، پرتغال؛‌ رم ایتالیا.

1997

LONDON BRIEF، 92 دقیقه، ‌لندن، بریتانیا.

1994

«یکی برای من، یکی برای تو، و یکی برای رافائل»، 85 دقیقه، 35 میلی‌متری، رم ایتالیا.

1993

FRAMEUP، 90 دقیقه، 35 میلی‌متری، اُرگان.

1992

تختی که روی آن می‌خوابی، 110 دقیقه، 35 میلی‌متری، ارگان.

1991

همه ورمی‌یر‌های نیویورک، 1989-90، 87 دقیقه، 35 میلی‌متری، نیویورک

1988

رامبراند می‌خندد، 100 دقیقه، 16 میلی‌متری، سان‌فرانسیسکو

PLAIN TALK AND COMMON SENSE ((uncommon senses، 1986-88، 117 دقیقه، 16 میلی‌متری، سراسر آمریکا.

1987

«بل دیاموند»، 1985، 96 دقیقه، 16 میلی‌متری، بوت، مونتانا

1983

حرکات کند، 1985،‌93 دقیقه، 16 میلی‌متری، سان‌فرانسیسکو،

1980

هراس از صحنه، 90 دقیقه، 16 تا 35 میلی‌متری، لس‌آنجلس

1978

CHAMELEON، 90 دقیقه، 16 تا 35 میلی‌متری، لس‌آنجلس

1977

آخرین سرودها برای رقصی آهسته (بن‌بست)، 90 دقیقه، 16 میلی‌متری، میسولا، ایالت مونتانا.

1976

شهر فرشته [لس‌‌آنجلس]، 76 دقیقه، لس‌آنجلس.

1973

صحبت‌های بی‌پرده (برخی یادداشت‌‌های آمریکایی)،‌ 110 دقیقه،‌16 میلی‌متری، «کاتج گراو»، اُرگان، کالیسپل،‌ مونتانا.

 

فیلم‌های کوتاه

  • Stand، 2012، 28 دقیقه، «کلی‌یر واتر فارست»، آیداهو
  • AMTRAK،‌ 2009، 23 دقیقه، «نیو آرک»، نیوجرسی.
  • Mr Right،‌ 2008 ، ‌30 دقیقه، سئول، کره جنوبی،‌ (بخشی از یک کلیات فیلم‌بلند)
  • «سن لورنزو»، 2006، 12 دقیقه، ایتالیا
  • A View of Mount Baker from Port Angeles، ایالت واشنگتن،‌ [تقدیمی به هوکوسای] ،‌2004،‌ 5 دقیقه، ایالات متحده آمریکا.
  • قدم زدن در باغ واسدا، 2004 ، ‌5 دقیقه، ‌توکیو، ژاپن.
  • Tanti Auguri، 2002 ، ‌4 دقیقه و سی‌ ثانیه، ایتالیا.
  • «فانکیز- ده نقاشی الکترونیکی»، ‌2003، 10 دقیقه،‌ ایتالیا
  • Fugue، 2002، 17 دقیقه، ‌ایتالیا.
  • «صدای آب 2»، 4 دقیقه، رم، ایتالیا.
  • Dharma Does as Dharma Do، 2001، 17 دقیقه، پرتغال، ایتالیا.
  • «وِرا ایکس 3»، 2001، 7 دقیقه، پرتغال.
  • «تیل ادوارد»، 2001، 5 دقیقه، نروژ.
  • Adrift، 2001، 17 دقیقه، ایتالیا، پرتغال.
  • «صدای آب 1»، 1998، دیجیتال ویدیو، 14 دقیقه،‌ پرتغال.
  • Godard 80، 1980، 15 دقیقه، لندن، ‌انگلستان.
  • Beauty Sells Best‌، 1978،‌ 5 دقیقه، لس‌آنجلس، ‌کالیفرنیا.
  • X2: Two Dances by Nancy Karp،‌ 1980، 30 دقیقه، برلین، ‌آلمان.
  • «انتخابات مقدماتی/ نقطه عطفی در چین دیوانه/‌ 1، 2، 3، چهار»، 1968 -1971 ، ‌35 دقیقه، «بن لوموند»، کالیفرنیا.
  • «یک فرد چیزی بیش از مجموع همه اعضایش است»،‌ 1971، 35 میلی‌متری،‌ «پالو آلتو»، کالیفرنیا.
  • Fall Creek،‌1970، 15 میلی‌متری،‌ بن‌لوموند، کالیفرنیا.
  • کنیون، 1970، 5 دقیقه و سی ثانیه،‌ گرند کنیون، آریزونا.
  • گل، 1970،‌ 7 دقیقه و سی ثانیه، «سودا اسپرینگز»، کالیفرنیا.
  • Susannah’s Film، 1969،‌ سیاه‌وسفید، 13 دقیقه، سودا اسپرینگز، کالیفرنیا.
  • «سیزده تکه و سه روایت از زندگی»، ‌1968 ،‌ 22 دقیقه، شیکاگو، ایلینوی.
  • Traps‌، 1967،‌ سیاه‌وسفید، 25 دقیقه،‌ شیکاگو، ایلینوی.
  • Leah،‌ 1967، سیاه‌وسفید،‌ 35 دقیقه، شیکاگو، ایلینوی.
  • جودیت، 1967، سیاه‌وسفید، 35 دقیقه، شیکاگو،‌ایلینوی.
  • We Didn’t Go to Unique’s، 1965، سیاه ‌وسفید، 30 دقیقه،‌ شیکاگو، ایلینوی (این فیلم در دسترس نیست و مفقود گردیده است.)
  • شهر، 1964، سیاه و سفید، 15 دقیقه،‌ شیکاگو، ایلینوی.
  • یکشنبه، 1964، سیاه و سفید، 15 دقیقه، شیکاگو، ایلینوی. (این فیلم نیز مفقود شده است. )
  • شالما، 1964،‌ سیاه وسفید، 20 دقیقه،‌ شالما، مکزیک.
  • تکرار، 1963، سیاه وسفید، 25 دقیقه، سالزبورگ، اتریش.
  • پرتره، 1963، 13 دقیقه، کازینا آماتا، ایتالیا.

نمایشگاه‌ها

موزه هنرهای مدرن نیویورک،‌ از 18 ژانویه تا 19 فوریه‌ سال 1991 میلادی،‌ مرور کاملی بر آثار و کارنامه هنری جاست داشت. این برنامه،‌ به طور مشابهی در دانشگاه «یو ‌سی‌ ال‌ ای»، کالیفرنیا، در ماه‌های آوریل و مارس همان سال، تکرار شد. همچنین برنامه مذکور در ماه فوریه، در بنیاد فیلم آمریکا در مرکز جان اف کندی در واشنگتن دی‌سی، در سالن کابوکیئ در سان‌فرانسیسکو با حمایت «بنیاد هنرهای فیلم» و «انجمن فیلم سان‌فرانسیسکو» (در ماه مارس و آوریل)  نیز به طور محدودی اجرا گردید. افزون بر این‌ها، دفتر آرشیو فیلم هاروارد،‌ در بوستون (ماه آوریل)، سال 1991 مبادرت به مرور آثار هنری جاست نمود. در اکتبر 1991، در «ویناله»، وین،‌ در اتریش در قالب یک جشنواره بزرگ‌تر کارنامه هنری جاست به طور کامل مورد نقد و بررسی قرار گرفت. علاوه بر این، در ژانویه و فوریه سال 1992 در «آرسنال کینو» برلین و در 1994 در نشست فیلم «برگامو» در ایتالیا، مروری بر فیلم‌ها و ساخته‌های جاست صورت گرفت و کاتالوگ و کتاب راهنمایی در باره فیلم‌های بلند و کوتاه وی منتشر شد. علاوه بر این،«فیلم‌تیاتر دزمت»، هلند برای بررسی کارنامه هنری جاست، در سال 1994 از وی دعوت به عمل آورد. همچنین در «سینماتکا» در بولونیا ایتالیا در دسامبر 1995، به طور کامل آثار جاست پخش و مورد نقد و بررسی قرار گرفت. در فوریه 1995 چنین برنامه مشابهی در موزه ملی فیلم تورین در ایتالیا، تکرار گردید. سینماتک پرتغال و «فیلمو تکا» اسپانیا نیز در 1996 اقدام به برگزاری برنامه مروری بر آثار جاست نمودند.

افزون بر این‌ها،‌ در فاصله میان 1968 تا 1990، جاست صدها بار در دانشگاه‌ها، موزه‌ها، دانشکده‌ها در سراسر آمریکا و نیز در بریتانیا و در رسانه‌های مختلف در آلمان، روسیه، ایتالیا، و دیگر کشورها، اقدام به اکران فیلم‌ها و ساخته‌هایش نموده است. همچنین،‌ وی در لندن، نیویورک، ‌سان‌فرانسیسکو، شیکاگو، بوستون، سی‌ینا، سنگاپور، توکیو، ‌سئول، پرت، بریزبن، رایپور، کلکته و دیگر شهرها کارگاه‌های آموزشی فیلم و رسانه برگزار کرده است. در آگوست سال 2008 میلادی، جاست و همسرش، یک کارگاه شش روزه در دپارتمان فیلم ویتنام در هانوی، برگزار نمودند.

 

جشنواره‌ها

در طی سال‌های گذشته، به طور مداوم ازجاست دعوت شده تا کارها و فیلم‌های خودش را در جشنواره‌های فیلم در گوشه و کنار جهان به نمایش در آورد. به تازگی،‌ از وی دعوت شد تا آخرین ساخته‌اش با نام OVER HERE را برای نمایش در جشنواره‌های فیلم روتردام، جیونجو، و دیگر فسیتوال‌ها عرضه کند. علاوه بر این، «عشق در سایه‌سارها» و یک مجموعه‌ای از سه فیلم کوتاه وی که با دانشجویان دانشگاه «یونسی»، ساخته شده بود،‌ در جشنواره فیلم روتردام در هلند، به نمایش در آمد. طی سال‌های گذشته و در سال 2004 میلادی،‌ فیلم «بازگشت به خانه»، در جشنواره فیلم ونیز،‌ و سال پس از آن در روتردام، «جینجو»، و ‌بسیاری جشنواره‌های دیگر به نمایش درآمد. ساخته‌ها و آثار پیشین جاست، در «نشست فیلم برلین»، جشنواره‌های روتردام، لندن، سان‌فرانسیسکو، سیدنی، ملبورن،‌ هنگ‌کنگ، جینجو، یاماگاتا، «اسپلیت» و دیگر فستیوال‌ها پخش شده است.

علاوه بر عرضه و نمایش فیلم‌های آقای جاست، وی تا کنون داور جشنواره‌های بسیاری چون،‌ فسیتوال فیلم «سوچی»، جشنواره فیلم‌های مستند فلورانس، جشنواره‌ فیلم‌های تجربی «EXiS» در سئول، و در سال 2008 نیز عضو هیئت داوران فستیوال جینجو، بود است.

 

کمک‌هزینه‌ها

[نکته: جاست از سال 2000 تا 2006 میلادی، درخواست هیچ کمک‌هزینه‌ای نداشته است.]

2007

دریافت 10 هزار دلار بودجه از سوی دانشگاه «یونسی»، کره‌جنوبی تحت عنوان کمک‌هزینه پژوهش و تولید.

2006-7

کمک‌هزینه شش ماه اقامت برای تولید فیلم‌های مستقل، از سوی «بنیاد هنرمندان مقیم؛ هیکسون-لاید مدیا»، دانشگاه نبراسکا.

2000

کمک‌هزینه «زی کی ام»، برای اقامت در کارلسروهه آلمان، که طی آن «ترینیتی» ساخته و تولید شد.

1991

کمک‌هزینه مرکز NEA-Media Arts Production برای تولید فیلم «رختخوابی که روی آن می‌خوابی».

1990

کمک‌هزینه برای سه ماه اقامت از سوی «مرکز تبادلات دانشگاهی آلمان».

1989

دریافت بورسیه «یادبود جان سیمون گوگنهایم» برای فیلمسازی

1988

کمک‌هزینه مرکز  NEA Media Arts Production برای ساخت فیلم «همه ورمی‌یر‌های نیویورک»

کمک‌هزینه مرکز «شورای هنری ایالت نیویورک» برای ساخت فیلم Sure Fire

1987

بورسیه «شورای هنر کالیفرنیا» برای فیلم‌سازی؛ و کمک‌هزینه از سوی بنیاد هنرهای فیلم برای تکمیل ساخت Liebesfall.

1985

دریافت کمک‌هزینه از طرف «بنیاد ملی هنرها و تولیدات رسانه‌ای» برای ساخت «بل دیاموند»

1980

کمک‌هزینه بنیاد ملی هنرهای بریتانیا و آمریکا برای 9 ماه اقامت در بریتانیا.

1979

کمک‌هزینه اقامت شش ماهه در آلمان غربی از سوی «مرکز تبادلات دانشگاهی آلمان».

 

جوایز

  • برنده جایزه برتر در بخش فیلمهای روایی، جشنواره اسپلیت، کرواسی، برای فیلم «بازگشت به خانه»، سال 2005.
  • جایزه «ماوریک اسپیریت اواردز» از جشنواره فیلم «ماوریک»، سن خوزه، مارس 2000
  • جایزه NEW VISIONS از جشنواره فیلم و معماری «گراز»، 1999 برای فیلم London Brief.
  • دریافت جایزه FIPRESCI، از جشنواره بین المللی فیلم مستند یاماگاتا، 1997، برای فیلم London Brief
  • جایزه بهترین فیلم مستقل از سوی انجمن منتقدان فیلم لس آنجلس، برای فیلم «همه ورمی‌یرهای نیویورک»، 1991
  • دریافت جایزه «جان کاساوتس» برای یک عمر دستاورد هنری از طرف Independent Feature Project/West طی مراسم جایزه «اسپیریت» برای فیلمسازی مستقل، لس آنجلس، 1991.
  • جایزه «آرشیو فیلم سلطنتی بلژیک»، برای تولید فیلم‌های با کیفیت و فاخر، جایزه نقدی برای فیلم‌های برگزیده تا در بلژیک توزیع و پخش شوند؛ برای فیلم «همه ورمی‌یرهای نیویورک»، جولای 1991
  • جایزه فیلم کالگری، معادل 5000 مارک آلمان در جشنواره فیلم برلین، فوریه 1991، برای فیلم « همه ورمی‌یرهای نیویورک » و فیلم Sure Fire
  • برنده جایزه بهترین فیلم در جشنواره فیلم «آن آربور»، 1989 برای فیلم Uncommon Senses
  • جایزه ویژه هیئت داوران از جشنواره Sinking Creek Festival، 1989، برای فیلم Uncommon Senses
  • جایزه نمایشگاه دو سالانه «ویتنی»، مشارکت برای [ساخت] فیلم Uncommon Senses، 1989.
  • جایزه ویژه هیئت داوران از جشنواره «سان رمو»، ایتالیا،‌ برای فیلم Bell Diamond، 1986
  • جایزه ویژه هیئت داوران از جشنواره فیلم «برگامو»، ایتالیا، برای فیلم «حرکات کند»، 1984
  • بهترین جایزه جشنواره از فستیوال ایالات متحده، در سالت لیک، برای فیلم Chameleon، 1979

 

کارهای در حال ساخت

  • «موری رومانی 2»، با کیفیت اچ‌دی، که مشابه «موری رومانی» یک است و به احتمال زیاد طول مدت فیلم بین دو تا سه ساعت خواهد بود.
  • ماناهاتا، کار هنری و فیلمی منظره‌ای که برای ساخت آن نیاز به کارهای سمعی و صوتی پیچیده است.
  • VEILS، نمایشگاه هنری با چندین نمایشگر
  • FALLS،‌ نمایشگاه هنری با سه اسکرین.
  • PICCOLI MIRACOLI (پرتغال، ایتالیا، 1996، فیلم روایی دیجیتال، تقریباً دو ساعته)

 

تألیف‌ها

  • انتشارات مقالات از سال 1973 در برخی نشریات سینمایی چون:
    • «سایت اند ساوند»، «امریکن فیلم‌میکر»، «جامپ کات»، و SENSES OF CINEMA، و نشریه فیلم فرانسوی به نام «سینما»، اخیراً هم «آیریش فیلم»، مقاله‌ای از جاست در خصوص سینمای دیجیتال را منتشر کرد.